L. Adil.

Posted by Ibnu Nurdin | 2:05 PM

Keadilan adalah perangai mulia dari akal budi, daripada nafsu marah dan daripada syahwat, Keadilan yang dimaksudkan di sini, ialah kepandaian mencampurkan 'garam' hidup dan mengendalikan diri sehingga marah, syahwat, akal budi pun seimbang. Kita menjadi seorang ahli hikmat di mana perlu, berjuang menghadapi musuh pada waktunya. Memandang kematian ringan dan perkara decil untuk mempertahankan kehormatan yang harus dibela. Di balik itu, menjadi seorang yang takut berbuat salah.

Cabangnya ialah adil di dalam masyarakat, walaupun terhadap diri sendiri, adil pula di dalam melakukan siasat dan muslihat. Adil di dalam budi pekerti ialah perangai 'iffah. Adil menghadapi lawan ialah memakai perangai Syaja'ah. Adil di dalam pergaulan ialah menghindarkan lengah dan lalai. Adil di dalam masyarakat ialah meninggalkan kepentingan diri sendiri dan mengutamakan kepentingan bersama.

Lawan dari adil ialah zalim, iaitu berbuat sewanangpwenang pada orang lain demi memuaskan nafsu dan syahwat. Tetapi orang juga biasa berbuat zalim pada dirinya. Mementingkan nafsu dan syahwat adalah menzalimi diri sendiri kerana akan berakibat kesengsaraan.

Termasuk zalim pada diri ialah orang yang pengecut dan ragu-ragu. Ada kalanya dalam hidup ini, kita beroleh kesempatan, bila kita pandai menggunakan akan beroleh keberuntungan dan bahagia, dan bila dibiarkan akan berlaku tak akan kembali lagi. Dalam keadaan seperti itu orang harus berani mengambil keputusan dan tak boleh ragu-ragu, orang yang ragu-ragu dan seba takut, adalah zalim pada dirinya. Demikianlah pembicaraan mengenai penyakit kejiwaan.

0 comments »

0 comments